home | favorieten | fotoalbum | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl


GASTENBOEK
| 07 Oktober 2006 | 08:26:23
 
Leuk dat jullie op onze weblog komen kijken. 
Laat je ook een reactie achter?
reacties 24 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1485

Wil je mijn visitekaartje?

Welkom
| 04 Oktober 2006 | 21:26:28
Wij zijn Patrick en Nicole en hebben 2 kinderen. Een zoon van 4, Noah en een dochter Indy van 2 jaar. Noah heeft een energie-stofwisselingsziekte en op deze weblog zullen we de belevenissen van ons gezin vertellen. Leuke dingen, maar ook minder leuke dingen. Het is om van ons af te schrijven, maar ook om iedereen op de hoogte te houden.
 
Na een jaar van vervelende onderzoeken hebben we op 14 september 2006 eindelijk een diagnose gekregen. Niet bepaald de diagnose die we gehoopt hadden! Hij heeft een energie-stofwisselingsziekte ofwel een mitochondriele stofwisselingziekte. Mitochondriele ziekten zijn zeldzame ziekten en hiervoor bestaan (nog) geen medicijnen, dieten en behandelingen. Het enige wat er gedaan kan worden is begeleiding door middel van fysiotherapie en ergotherapie.
 
Mitochondriele ziekten is een verzamelnaam voor verschillende zeldzame erfelijke ziekten (per vorm zijn in Nederland slechts enkele patienten bekend) die worden gekenmerkt door een verstoorde energie stofwisseling. Het mitochondrion is een onderdeel van iedere cel in ons lichaam. Het is een heel klein, maar essentieel onderdeel van elke cel, omdat het ervoor zorgt dat er in de cel voldoende energie wordt gemaakt. Doordat er ergens in het mitochondrion iets mis gaat, wordt er uiteindelijk te weinig energie aangemaakt in alle cellen van het lichaam. Dit kan ingrijpende gevolgen hebben! In principe hebben alle organen in je lichaam energie nodig, maar er zijn er enkele die meer gebruiken dan andere. Het tekort aan energie levert de grootste problemen op in de spieren, het hart, de hersenen, de lever en nieren. Het is een ziekte die progressief is en niet te behandelen. Zelfs niet tot stilstand te brengen is.
 
De verschijnselen bij mitochondriele ziekten verschillen per patient. De verschijnselen kunnen bij de geboorte al aanwezig zijn, of op latere leeftijd pas ontstaan. Het verloop van deze groep ziekten is zeer verschillend en varieert van mild tot zeer ernstig. Het lastige bij deze ziekte is dat de cellen van ieder kind anders reageren op een tekort aan energie. Bij Noah zijn de klachten nog vrij mild, en daar houden we ons aan vast. Hij heeft spierzwakte, is sneller vermoeid en loopt motorisch wat achter.  Verder onderzoek naar de erfelijkheid zal moeten uitwijzen of Indy deze ziekte ook heeft en/of misschien drager is.
reacties 20 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1832


Lang geleden.
| 28 Mei 2011 | 13:05:50
Dat is lang geleden dat we via deze weblog van ons hebben laten horen..... En eigenlijk is dat een heel goed teken, want het ging erg lekker met Noah.
 
Nu gaat het helaas even wat minder. Noah heeft al een week of 8 last van misselijkheid. We dachten eerst aan buikgriep of spanningen, maar het blijft duren. Dit weekend gaan we op advies van de arts (Nijmegen) zijn bloedsuikers prikken. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want Noah is erg bang.
 
We hebben nu drie keer geprikt en de waardes die daar uit zijn gekomen vallen binnen de norm, dus ik vrees dat de stress die Noah er van heeft voor niets is. We wachten af.
 
 
reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 223


Fietsen voor het goede doel
| 23 December 2009 | 15:53:08
Hallo Allemaal,
 
Het is alweer lang geleden dat ik een log heb geplaatst. Heel lang geleden. Het gaat ook zo goed met Noah. Hij heeft het prima naar zijn zin op de mytylschool en zit lekker in zijn vel. Heerlijk.
Maar nu is er dus toch iets waarvoor ik jullie aandacht wil vragen:

Zoals de meeste van jullie weten, heeft Noah een stofwisselingsziekte die ervoor zorgt dat hij te weinig energie produceert. Prof. Smeitink heeft er zijn levenswerk van gemaakt om een medicijn tegen deze vooralsnog ongeneeslijke ziekte te ontwikkelen.
Dit is heel belangrijk, omdat 70% van de kinderen met deze ziekte overlijden voor hun 18e jaar!!!

Het doel is om binnen 5 jaar met de eerste ‘trails’ (proeven) van een medicijn tegen deze ziekte te starten. Maar hier is veel geld voor nodig. Heel veel geld! Vanuit de farmaceutische industrie is relatief weinig belangstelling voor financiële ondersteuning van onderzoek naar geneesmiddelen voor energiestofwisselingsziekten, omdat de omvang van de doelgroep relatief klein is.

Vrienden van ons (Jordi en Wendy) hebben een dochtertje Indy die ook aan deze ziekte lijdt. Zij kunnen zich niet neerleggen bij het feit dat het ontwikkelen van een medicijn blijft steken op geld en hebben daarom besloten om zelf iets te gaan organiseren om geld binnen te halen. En dat is een ‘Fietschallenge’ geworden, namelijk het beklimmen van de Mont Ventoux in Frankrijk. Deze challenge vindt plaats van 28 t/m 31 mei 2010.

Patrick is één van de deelnemers aan deze challenge en hij zal al ‘zijn energie’ geven voor een betere toekomst voor alle kinderen die net als Noah lijden aan deze levensbedreigende ziekte.
Heb jij ook altijd al eens de Mont Ventoux willen beklimmen? Pak dan nu je kans en schrijf je in. Je fietst voor een fantastisch doel. Wie dit leest en meer informatie wil, of fanatieke fietsers kent, geef het alsjeblieft door en verwijs naar www.join4energy.nl. Het belooft een geweldig festijn te worden met hopelijk een mega-opbrengst. Uiteraard zullen alle opbrengsten rechtstreeks naar het onderzoek van prof. Smeitink en zijn team gaan.

Wil of kun je zelf niet deelnemen, maar draag je de actie wel een warm hart toe, alle sponsorbijdragen zijn heel erg welkom! Je kunt je sponsorbijdrage storten op bankrekeningnummer:
15.28.86.141 (Rabobank Centraal Twente) t.n.v. Stichting Join4Energy o.v.v. Patrick v.d. Brand. Alvast heel erg bedankt voor jullie bijdrage en namens jullie zal hij dan de berg op fietsen!!!

Groetjes Nicole
     
reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 384


Amandelen
| 17 Februari 2009 | 11:20:38
Vrijdag 6 februari was het dan zo ver. Noah zijn neus- en keelamandelen zouden worden verwijderd. Om half 10 moesten we in Nijmegen zijn. Omdat Noah erg bang is van alles wat met ziekenhuis te maken heeft hebben we geprobeerd hem zo goed mogelijk voor te bereiden. Noah was super dapper. Samen met de verpleegkundige en de beer heeft hij geoefend met het kapje en dat ging prima!
 
Om half 11 was het dan zo ver. Toen ik na de operatie bij hem kwam was hij al wakker en erg onrustig. Daarna mochten we gelukkig snel terug naar de kamer. Maar daar begon hij een uurtje later ineens heel veel bloed te spugen. Paniek in de tent. Noah bleek een nabloeding te hebben. Dit gebeurt bij 3 a 4 procent.  In notime waren we weer op de operatiekamer en moest Noah dus voor de tweede keer in een uur onder narcose. Balen.
Na de tweede opertie was hij erg rustig. Ja, wat wil je na twee keer narcose en veel bloed verloren. Maar ook misselijk van het oude bloed wat nog in zijn maagje zat. Dus nog een paar keer spugen. Toen hebben ze hem aan het vocht gelegd en ook wat voor de misselijkheid gegeven. Gelukkig hielp dat.
 
Zaterdag mochten we weer naar huis! In de nacht van zondag op maandag kreeg Noah twee keer een flinke bloedneus. Een grote badhanddoek vol. Ik was bang dat het weer een nabloeding was en heb de ambulance gebeld. Maar het bleek geen nabloeding te zijn. Doordat Noah veel paracetamol kreeg was zijn bloed verdund en was de bloedneus zo hevig.  Bovendien was hij erg in paniek en daardoor ging het alleen maar erger bloeden.
 
We zijn nu een dikke week verder en gisteren is hij voor het eerst weer een halve dag naar school geweest. Het gaat nu iedere dag een beetje beter!
 
reacties 6 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 497


Amandelen
| 20 Januari 2009 | 14:08:48
Hier eindelijk weer een berichtje van ons. Intussen zijn we in Nijmegen bij de KNO-arts geweest en ook hij vond Noah zijn amandelen "giga". Hij zei: "Hier past nauwelijks meer een boterham langs". Omdat Noah door zijn ziekte extra risico loopt met narcose is hij extra goed gescreend op de anesthesie afdeling. Hij vond het allemaal maar niks.
 
We hebben een uitgebreid gesprek gehad en in dossier zijn wat dingen opgenomen rondom zijn angsten. Onder andere dat ze gaan proberen het infuus er uit te hebben voordat hij uit de narcose komt (dat veroorzaakte bij zijn biopt veel paniek) en dat ze er voor zorgen dat ik naast hem zit als hij wakker wordt. Het is al zo'n angstig mannetje en we willen er alles aan doen om dat dit keer te beperken.
 
De laatste tijd verslikt Noah zich regelmatig. We hopen dat dit met zijn amandelen te maken heeft en niet komt door zijn ziekte.
 
Op school gaat het nog niet helemaal zoals we gehoopt hadden. Hij heeft het duidelijk beter naar zijn zin dan op zijn vorige school, maar hij gaat vaak nog met tegenzin. Hij vindt de dagen erg lang. En dat is natuurlijk ook zo. Maar misschien moet hij daar gewoon nog even aan wennen.
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 594


Sinterklaas en ziek.
| 09 December 2008 | 15:43:55
Hier weer een berichtje van ons. De spannende tijd rondom sinterklaas is weer voorbij. Wat zijn ze verwend. Door ons, maar ook door de oma's en opa's. Jammer genoeg waren, zowal Indy als Noah, niet bij de sinterklaasviering op school omdat ze ziek waren. Echt ontzettend jammer. En onze eigen sinterklaasavond is ook een beetje in het water gevallen. Maar we hebben er het beste van gemaakt en het was toch wel heel gezellig!
 
Indy begon met keelontsteking, daarna oorontsteking, een loopoor en nu krentenbaard. Met Noah ben ik vanmorgen naar de huisarts geweest omdat zijn amandelen ontstoken zijn. Enorm, noemde de huisarts ze. Zo had hij ze nog niet vaak gezien. Hij ademt zwaar en is nauwelijks te verstaan als hij praat. Eten doet hij niet veel. Logisch ook. Ze zullen er nu dan toch echt uit moeten. Hij heeft antibiotica meegekregen. Maar Noah heeft in zijn ziekenhuisverleden zoveel angsten opgebouwd dat hij echt panisch is van drankjes en pillen. Het eerste portie zit er in, maar je moet niet vragen hoe. Dat gaat dus nog wat worden.
 
Ik baal er echt van dat die amandelen er uit moeten. We willen zo graag een periode van rust voor hem inbouwen. Hij is zo bang en angstig. Maar goed, het levert waarschijnlijk ook weer wat extra energie op.
 
Zelf heb ik van het weekend ook met griep in bed gelegen. Patrick heeft de boel draaiende gehouden. Toch nog iemand die een beetje fit was.
reacties 4 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 505


Geen nieuws is goed nieuws
| 15 November 2008 | 07:19:39
Het gaat goed hier!! Ik weet dat je zoiets beter niet uit kunt spreken, maar toch. Het is lang geleden dat we Noah zo vrolijk hebben gezien. Hij zit eindelijk weer lekker in zijn vel. De verandering van school heeft hem duidelijk goed gedaan. Twee jaar lang, iedere dag, alleen maar verzet en gemopper. En heel veel frustraties. En nu.... Ik hoor 'm niet meer. Laatst zei hij zelfs dat hij naar school wilde.....
Eten gaat op het moment ook goed! Hij komt aan, en dat zien we graag.
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 376


Eindelijk weer een berichtje
| 30 September 2008 | 08:54:21
Zo, eindelijk weer even tijd (en zin) om een berichtje op onze log te plaatsen. Het gaat steeds een stukje beter met Noah en school. Na drieenhalve week voelde hij zich gelukkig eindelijk voldoende op zijn gemak om te eten op school. Voor ons een hele opluchting. En een teken dat hij zich dus vertrouwd begint te voelen. We merken ook dat zijn hevige verzet iedere morgen (en ook s'avonds bij het naar bed gaan) tegen school af begint te nemen. We zijn er intussen van overtuigd dat hij op de mytylschool op zijn plek zit. Het geeft hem veel meer rust.
 
Voor gezinsbegeleiding staan we jammer genoeg op een wachtlijst. Het was nog nooit voorgekomen dat ze een wachtlijst hadden, maar nu dus wel. Maar goed, nu we het idee hebben dat Noah zijn draai aan het vinden is op school merken we ook dat hij thuis wat lekkerder in zijn vel komt. En dat maakt de behoefte aan gezinsbegeleiding al wat minder.
 
Intussen is Noah twee keer in Nijmegen bij de Kinderpsycholoog geweest. Vanwege zijn angsten boosheid en frustraties. 20 oktober gaan we nog een keer terug voor de uitslag.
 
Indy doet het hartstikke goed op school. De juf zei vorige week dat ze zou willen dat ze meer van zulke kindjes in de klas had, dus dat gaat prima!!
 
 
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 583


Week vol emoties
| 22 Augustus 2008 | 12:45:19
De eerste week op school zit er al weer bijna op!
 
Indy is maandag voor het eerst naar de kleuterschool geweest en ze vond het hartstikke leuk. Ze gaat huppelend heen en komt zingend weer terug. Ze zit vol verhalen. Wat een verademing. Maar vandaag had ze er even moeite mee. Het is natuurlijk ook niet niks zo'n eerste schoolweek vol met nieuwe indrukken. Vanmiddag hou ik haar lekker thuis zodat ze een beetje bij kan komen. Soms zijn we zo druk met onze zorgen om Noah dat we Indy een beetje vergeten. En dat moet natuurlijk niet gebeuren. Vanmiddag dus gezellig samen leuke dingen doen!
 
Maandagmorgen heb ik Noah nog zelf weggebracht. De ouders mochten even mee in de klas blijven en daarna was er tijd voor koffie. Toen ik naar huis ging heb ik nog even stiekem dor de raam gekeken en hij zag er redelijk ontspannen uit. Hij is die middag al met de taxibus mee naar huis gekomen en dat ging prima. Dinsdag's heeft hij zwemles en dat heeft hem de nodige stress opgeleverd. Hij zag er zo tegen op dat het zijn (en onze) nachtrust aardig heeft verstoord . Ook het eten op school gaat nog niet goed. Hij brengt zijn boterham iedere dag weer mee terug. Maar dat komt wel goed (hoop ik) als hij zich straks wat meer op zijn gemak gaat voelen. We zijn zo trots op hem!!!
 
En gisteren was onze kleine grote man jarig!! 6 jaar al weer. We mochten in de klas meekijken met het vieren van zijn verjaardag. Erg leuk, en hij keek zo trots en blij! We hebben er een fijn gevoel aan over gehouden en weten nu zeker dat hij op zijn plek is op de mytylschool.
 
Vanaf september krijgen we gezinsbegeleiding en daar ben ik heel blij mee. Noah is niet makkelijk in zijn gedrag en daar kunnen we wel wat hulp bij gebruiken.
reacties 2 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 372


Update
| 08 Augustus 2008 | 19:43:50
Twee weken geleden hadden we een controle afspraak bij de metabole arts. Noah is goed gegroeid en ook zijn gewicht is nog binnen de marge. Mooi zo! Hij was wel weer erg bang en dat zag de arts ook. Hij knijpt dan erg met zijn ogen. Toen we klaar waren met de routine onderzoekjes hebben we Noah naar de wachtkamer gebracht en hebben wij nog een gesprek met de arts gehad. Ook nog over zijn angsten. Op advies van haar hebben we 1 september een afspraak met de kinderpsycholoog daar. We hebben ook afgesproken om het komende jaar geen onderzoeken te doen. Het lijkt ons belangrijker om Noah voorlopig even met rust te laten.
 
We hebben ook nog het advies mee gekregen om Noah niet langer dan 20 minuten hetzelfde te laten doen in verband met zijn ziekte. (lopen, fietsen) Op tijd rust nemen dus.
 
Daarna nog even langs de dietiste. We hebben naast de Fantomalt (koolhydraten poeder) ook Duocal gekregen (Poeder met suikers en vetten), wat we hem kunnen geven als hij slecht eet als hij ziek is. En ook nog allerlei energie hapjes en drankjes.
 
Na deze week hebben we nog 1 week vakantie en dan is het zo ver. Noah gaat dan naar de mytylschool en ook Indy gaat voor het eerst naar de basisschool. Erg spannend!
reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 388


mytylschool
| 30 Mei 2008 | 14:26:26
Aanstaande donderdag mag Noah voor het eerst gaan oefenen op de mytylschool. Ik weet niet wie het moeilijker gaat hebben: hij of ik. Ik waarschijnlijk.
 
Waarom vind ik het zo moeilijk? Waarom krijg ik letterlijk buikpijn als ik er aan denk? Waarom heb ik het gevoel dat ik hem in de steek laat....Het gevoel van: "Wat doe ik hem aan". Heeft het met acceptatie te maken? De twijfel of we wel de juiste keuze maken?
 
Als ik realistisch nadenk besef ik natuurlijk ook wel dat we hem juist een kans bieden. Een kans om gelukkig te worden. Want dat is hij op dit moment niet. Een kans om tot rust te komen en mee te kunnen met de rest van de kindjes.
   
Maar waarom zitten mijn tranen dan zo hoog. En dan denk ik aan de andere moeders met mito-kindjes en dan zou ik willen dat ik net zo sterk was als zij!!
reacties 17 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 824


 

Home   weblog sinds: 2006-10-04

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.